Σύνδεση  \/ 

Life is better by the pool

                                                             

 

7b5fa7d5 734f 49e4 bf5f 6899d92fcf9a

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Της Νεκτάρ Μπλετζιάν 

 

Φθινόπωρο. Πρωί. Η Αλεξάνδρα και γω ετοιμαζόμαστε. Εκείνη  για το σχολείο και τη Τρίτη δημοτικού και γω για.. παντού 

 Πρωινό, κολατσιό για το σχολείο,  τσάντα & σακίδιο, δόντια, ρούχα, παπούτσια.. τα λεπτά  περνούν πιεστικά.

Ξαφνικά η ‘Αλεξ σταματά  και λέει: ‘Μαμά, θέλω να σου ζητήσω κάτι σημαντικό.

Και συνεχίζει ‘ να θέλω...σκέφτομαι δηλαδή, να έχω ένα βιβλίο από σένα, που θα λέει πράγματα που θα πρέπει να ξέρω.’

‘ ‘Όπως..;;’   ρωτάω εγώ

‘ ‘Όπως τι πρέπει να κάνω σε διάφορα πράγματα και καταστάσεις όταν μεγαλώσω. Ειδικά αν εσύ πια λείπεις. ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΩ’ μου λέει με αγωνία.

‘Να έχω το βιβλίο και να συμβουλεύομαι.’

Μένω να τη κοιτάζω για λίγο.. Όμως αρχίζω να τη ρωτώ τι ακριβώς εννοεί.

Με τη κουβέντα να προχωράει έχουμε φτάσει έξω από το σχολείο.

Λοιπόν μαμά πες μου τι θα ήταν το πρώτο  πρώτο που θα μου έγραφες;’

Χαμογελώ.

‘Νομίζω πως ξέρω Αλεξάνδρα΄ της λέω.

‘Για τη δεξαμενή των παιδικών αναμνήσεων!’

‘Τι ναι αυτό πάλι;;’  με ρωτάει χασκογελώντας.

΄Φαντάσου’ της λέω, ‘μία μεγάλη πισίνα που εκεί μέσα επιπλέει όλη η αγάπη, η στοργή, η κατανόηση, η παρηγοριά η αγκαλιά του μπαμπά και η δική μου, η ζεστασιά της οικογένειας & των φίλων μας, πασπαλισμένο με όμορφες αγαπημένες μας μελωδίες, γνώριμες μυρωδιές από φρεσκοψημένα κουλουράκια της γιαγιάς, χρώματα από γιορτές , διακοπές και ωραίες στιγμές.’

΄και;;;’ ρωτάει με αγωνία

΄και.. όποτε αισθάνεσαι ότι θέλεις την αγάπη μας, τη συμβουλή μας ή έχεις ερωτήματα που σε απασχολούν , ή έχεις χάσει το ΄δρόμο’ σου, θα κάνεις μια μεγάλη βουτιά εκεί μέσα και θα βρίσκεις τις απαντήσεις και τη γαλήνη σου.

‘Αχ μαμά ..τεεεελειο!!’

‘Και..τώρα  Αλεξ θα σου πω κι ένα μυστικό.’

‘Κάποιες βραδιές, όταν κανείς δε κοιτάει, απογυμνώνομαι και βουτάω και γω μέσα σ΄ αυτή τη πισίνα και πλατσουρίζω σα μικρό παιδί!. Κι όταν βγω όλα είναι καλύτερα!’ 

Τότε η μικρή μου, ανοίγει διάπλατα τα μάτια της πίσω από τα μπλε – olympic μυωπικά γυαλιά της και με ρωτάει:

‘ TI;; ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ;; ‘

Γελάμε και αγκαλιαζόμαστε σφιχτά.

Το κουδούνι έχει χτυπήσει, όμως δε μας νοιάζει.

Μία ακόμη γλυκιά σταγόνα αγάπης, μόλις έχει πέσει στη δεξαμενή των παιδικών της αναμνήσεων.

Γεμίστε τις δεξαμενές! Είναι το καταφύγιο των παιδιών μας.

Με αγάπη

Νεκτάρ

 

12004686 10207586227956408 6035292588807777527 n
Τελευταία τροποποίηση την: %PM, %23 %893 %2016 %20:%Απρ
Βαθμολογήστε το άρθρο
(0 votes)
Συνδεθείτε για να σχολιάσετε